Ο Ολυμπιακός γνώρισε την τέταρτη του ήττα στην Μόσχα, ολοκληρώνοντας τον πρώτο γύρο με ρεκόρ 3-4 στο πλαίσιο του ΤΟΡ-16.Οι "ερυθρόλευκοι" το πάλεψαν στη Ρωσία, έβγαλαν εγωισμό, πυγμή, θέληση όμως δεν είχαν υπολογίσει ακόμη έναν παράγοντα, την διαιτησία. Δεν θα σταθώ σε αυτό το κομμάτι για να δικαιλογήσω την ήττα των Πειραιωτών. Δεν ήταν μόνο αυτός ο παράγοντας που οδήγησε στην ήττα. Όμως, θα σας θυμίσω τα...mind games του Ιτούδη, πολύ πριν ακόμη φτάσει η ώρα να αναμετρηθεί η ομάδα του με την ομάδα του Σφαιρόπουλου. Ο κόουτς της ΤΣΣΚΑ ασχολείται εδώ και καιρό με το γεγονός πως οι διαιτητές δείχνουν ανοχή στην «σκληρή» άμυνα της ελληνικής ομάδας. Έτσι, αφού πέρασε κανένας μήνας από όταν ξεκίνησε αυτή η ιστορία, είδε οι..προσευχές να πιάνουν τόπο. Βλέπετε, ο Ολυμπιακός έχει κατορθώσει να τον σέβονται και παράλληλα να τον φοβούνται όλες οι ομάδες της Ευρωλίγκα και πόσο μάλλον η ρωσική ομάδα που...βλέπει εφιάλτες κάθε φορά που ακούει το όνομα «Ολυμπιακός». Χαρακτηριστική φάση είναι στο τρίποντο που ευστοχεί ο Σπανούλης λίγο πριν το τέλος, με τον Ιτούδη να ωρύεται (όπως έκανε σε όλο το ματς) ενώ ουσιαστικά το ματς είχε κριθεί. Έτσι, οι διαιτητές τήρησαν ευλαβικά τις...οδηγίες του Ιτούδη, δείχνοντας από την αρχή του ματς πως θα πάει το πράγμα. Για του λόγου το αληθές, θα σας αναφέρω μερικά χαρακτηριστικά στατιστικά. Οι Ρώσοι εκτέλεσαν συνολο 35 βολές, εκ των οποίων οι 20(!!!) ήταν από τους Ντε Κολό και Τεόντοσιτς. Παίκτες που δεν αστοχούν ούτε με...αίτηση. Και θα πει καποιος «μα και ο Ολυμπιακός πήρε σφυρίγματα, ειδικά στο τέλος όπου οι διαιτητές σφύριζαν κάθε επαφή». Ναι, στο τέλος. Όπου το ματς είχε κριθεί ήδη και απλά για τα μάτια του κόσμου τα...γύρισαν στο τέλος. Γνωστό το σκηνικό. Ειδικά στη Μόσχα. Χρόνια τώρα και όχι μόνο κόντρα στον Ολυμπιακό. Και επειδή σίγουρα κάποιοι θα πείτε κάτι περί κόκκινων γυαλιών, κ.λ.π, να σας θυμίσω πόσες φορές έχει «σφαγεί» και ο Παναθηναϊκός κόντρα στος Ρώσους; Να σας θυμίσω το φάιναλ-φορ του 2012...Εν πάσει περιπτώση, όλο αυτό ανήκει στο παρελθόν κι αρκετά ασχοληθήκαμε με την διαιτησία. Πάμε στο αγωνιστικό κομμάτι.

Οι «ερυθρόλευκοι» ξεκίνησαν νωθρά με αποτέλεσμα να κυνηγούν από νωρίς τους Ρώσους. Στο πρώτο μέρος η ομάδα του Σφαιρόπουλου έδειχνε νευρική, χωρίς καθαρό μυαλό, σκοράροντας με το σταγονόμετρο. Το ημίχρονο έκλεισε στο -8 και σίγουρα κάπου εκεί όλοι σκέφτηκαν «ας χάσουμε τουλάχιστον με όσο μικρότερη διαφορά γίνεται». Ο Ολυμπιακός όμως που δεν έχει μάθει να τα παρατάει, ήταν εκεί στο δέυτερο μέρος για να κυνηγήσει τη νίκη. Μια νίκη που θα τον έφερνε πιο κοντά στο πλεονέκτημα έδρας. Έτσι οι...καμικάζι του Σφαιρόπουλου έκανα ότι περνούσε από το χέρι τους για να πάρουν τη νίκη. Αρκεί να σας θυμίσω ότι οι Πειραιώτες πέραν των γνωστών απουσιών, έπαιζε και χωρίς Αθηναίου, Αγραβάνη. Τι σημαίνει αυτό; Μια λιγότερη λύση στην περιφέρεια και μία λιγότερη λύση στην φροντ λάιν όπου... πονάει πολύ. Ο Χάντερ πάλευε μόνος του σε ακόμη ένα ματς (τι να πει πια κανείς για αυτό το παιδί) με...τα θηρία της ΤΣΣΚΑ, κάνοντας ότι περνάει από το χέρι του για να βοηθήσει την ομάδα. Ο Πρίντεζης έκανε άλλη μια αρχηγική εμφάνιση, ενώ ο Χάκετ ήταν και πάλι συγκλονιστικός. Ο Στρόμπερι εκπληκτικός στον ρόλο που του έχει αναθέσει ο «Σφαιρό» ενώ ο Λοτζέσκι επέστρεψε δυναμικά. Για τον Σπανούλη, δε νομίζω πως χρειάζεται να αναλύσουμε πολλά. Ο γνωστός «Kill Bill» έδειξε πάλι το μεγαλείο του στο τέλος. Εν τέλει, ο πρώτο γύρος έφυγε με αρνητικό πρόσημο, 3-4. Όμως δεν έχει τελειώσει ακόμη τίποτα. Ο Ολυμπιακός παραμένει στο παιχνίδι της πρόκρισης. Η ομάδα του δευτέρου ημιχρόνου της Μόσχας (και όχι το φάντασμα του που περιπλανιόταν τόσο καιρό) σε συνδυασμό με τον Παπανικολάου και ακόμη έναν...Χάντερ δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Εδώ παραλίγο να νικήσει στη Μόσχα κόντρα σε όλους και σε...όλα. Ποιον να φοβηθεί και γιατί...;